» იუმორი| ჩემი იმერეთი
მთავარი ახალი ამბები არჩევნები განათლება

იუმორი

ერთხელ სუფრაზე (რაღაც სხვანაირი იუმორი)

საგულდაგულოდ გაწყობილი სუფრა სტუმრებს ელოდა. დიდი ხნის უნახავი იხილე სრულად


სასარგებლო ინფორმაცია სტამბულში მოგზაურთათვის დათო ლიკლიკაძისგან

კარგ რჩევას მოგცემთ, თუ არა თქვენმა ზრდილობამ შეიძლება ძალზედ დაგაზარალოთ, – წერს სოციალურ ქსელში სტამბულში მყოფი დათო ლიკლიკაძე.

-კიბეებზე ჩამოვცუნცულდი გეზის პარკიდან პორტისკენ. დავინახე ეს „პატიოსანი“, მშრომელი კაცი, რომელიც თავის ბარგთან ერთად ამ საწმენდ საშუალებებს მოათრევდა ზურგით.

უცებ ფეხსაცმლის საწმენდი „ჩოთქი“ (ჯაგრისი) დაუვარდა. ეგრევე მოვტრიალდი და მივაწოდე. გაუხარადა და ახლავე უნდა გაგიწმინდო ფეხსაცმელებიო.

„უი რავა გეკადრება, მაგიტომ კი არა ჩამიდენია სიკეთე-თქო“, მაგრამ ვინ გაცალა. მწვდა ცალ ფეხზე და წმენდა დამიწყო.

დავნებდი, მივაწოდე მეორე ფეხიც. გადამყვა თან, ბოლოს მითხრა 35 ლირა უნდა გადამიხადოო…

იქ რა ჩავატარე, ასე მოკლედ ვერ მოვყვები. ჩემი კივილი მთელ ტაქსიმის მოედანს ესმოდა და ექო ისტიკლალის გამზირსაც გადაწვდა.

თუმცა, მთავარი ეს კი არა არის, როცა სასტუმროში გაპრიალებული ფეხსაცმელებით დავბრუნდი, ჩვენმა მასპინძელმა მკითხა: „უი, „ჩოთქი“ ხომ არ დაუვარდა მწმენდავს და ხომ არ მიაწოდეო“.

ანუ ეს ამბავი ძალიან გავრცელებული ყოფილა.

შეგონება! – არასოდეს მიაწოდო „ჩოთქი“ მწმენდავს. ყველას ჩემხელა ხმა არ გაქვთ და კივილიც არ შეგიძლიათ.

P.S. ფოტოები გადაღებულია ჯერ კიდევ სიკეთის ჩადენის მომკის დროს და ავტორმა არ იცის, წინ რა ელოდებოდა…

იხილე სრულად


ყავაზე მისაყოლებელი ამბები

გამოვიდა მამუკა ჭიპაშვილის ლექსებისა და ნოველების ახალი კრებული. იხილე სრულად


ხუმრობენ ხარაგაულელები

გვიამბობს შმაგი ხიჯაკაძე

გოჭი თუ ინდაური

მამაჩემი, ტოგო ხიჯაკაძე, ორ მეგობართან იხილე სრულად


ხუმრობენ ხარაგაულელები – გვიამბობს დავით ჩადუნელი

სიძე თამადად
შარშან ჩემი სიმამრი გიგა ბერაძე 70 წლის გახდა. ოჯახში სუფრაა გაშლილი და აბა, იხილე სრულად


ხუმრობენ ხარაგაულელები

გვიამბობს ნოდარ სხილაძე იხილე სრულად


ხუმრობენ ხარაგაულელები

გვიამბობს ირინე ჩხეიძე

„გამოყოფილი მაქვს, ქალო, გამოყოფილი…“

თეატრალების ცხოვრება კურიოზებითაა სავსე. ჩვენც უამრავი სასაცილო ამბავი გადაგვხდენია.
ბორითში ვატარებთ თოჯინების თეატრის სპექტაკლს „მამალი და ფისო.“ ლუიზა კიკნაძე თამაშობს მელას, ხოლო ნიკო წიკლაური – მამალს. მელა მამლის გარეთ გამოტყუებას ცდილობს:
-მამალო, გამოიხედე, ნახე, რა საკეკნკი მოგიტანე. გამოყავი თავი, გამოყავი.
ამ დროს შუქი წავიდა. ვეღარც ლუიზა ხედავს ვერაფერს, ვეღარც – ნიკო.
ლუიზა ისევ იძახის – გამოყავი თავი, მამალო, გამოყავი.
ნიკომ გამოყო თავი, მაგრამ ლუიზა ვერ ხედავს და გამუდმებით იგივეს იმეორებს…
ნიკო გაბრაზდა და დაუძახა:
-გამოყოფილი მაქვს, ქალო, გამოყოფილი.
იმდენი ვიცინეთ, ლამის თეჯირი თავზე დაგვეცა.

naxati2


ნუთუ ყველას დააგვიანდა…

ჩემს შვილს ვატოს საბავშვო ბაღში ყველაზე გვიან, სამსახურის დამთავრების შემდეგ ვაკითხავდი.  ჯგუფში მხოლოდ ჩემი შვილი და თამრიკო მასწავლებელი მხვდებოდნენ. მეც ძალიან განვიცდიდი და ბავშვიც.

ერთხელ, მუშაობაში ვარ ჩართული და უცბად საათს შევხედე… შვიდი საათია დაწყებული.

-მიშველეთ, ბავშვი ბაღში დამრჩა-მეთქი, – ვიყვირე და თავქუდმოგლეჯილი გავიქეცი.

შევვარდი ჯგუფში და ვხედავ, ყველა ბავშვი ადგილზეა, – ნეტა რა ხდება, ნუთუ ყველა მშობელს დააგვიანდა… ბოდიში მოვუხადე თამრიკო მასწავლებელს დაგვიანებისთვის. თამრიკო მომაჩერდა გაოგნებული, მაგრამ არაფერი მითხრა. დავბრუნდი სამსახურში. ყველა თანამშრომელი ადგილზეა. მიკვირს, რატომ არ მიდიან სახლში. ამ დროს ბათუ კიკნაძეს სიცილი აუტყდა. თურმე საათი ორი საათით გადაუწევიათ ბათუს და ლაშა კვირიკაშვილს. ასე გაათავისუფლეს ვატო ორი საათით ადრე საბავშვო ბაღიდან.

naxati

რავა ომში დაკარგულივით არსად მახსენეო…

გაზეთში „ჩემი ხარაგაული“ რამდენიმე წლის წინ დაიწერა ჩემზე სტატია, სადაც ჩემს ბიოგრაფიაზე ვსაუბრობდი. რატომღაც გვერდი ავუარე ჩემი და ნიკუშას ურთიერთობას, – არ ჩავთვალე საჭიროდ. მხოლოდ წერილის ბოლოს გაკვრით ვახსენე. ნიკუშამ გულდასმით წაიკითხა სტატია და ცოტა არ იყოს ნაწყენმა მითხრა, – ყველაფერი კარგია, მაგრამ მე ომში დაკარგულივით რავა არსად არ მახსენეო…

 

გაიხსენე შენი თანატოლების გმირობა

ჩემს თანატოლებს ახსოვთ, პიონერები პლენუმებსა და ყრილობებზე ომახიანი შეძახილებით რომ ვამხნევებდით შეკრებილ ადამიანებს.

მორიგი ღონისძიებაა. ავად გავხდი და მაღალი სიცხე მაქვს. მამიდაჩემმა დაურეკა ქალბატონ ნინიკო სახვაძეს. ტელეფონში ისმის ნინიკოს განწირული ხმა, – ვაიმე, ლიანა, დავიღუპე, მონტაჟი ჩამივარდებაო.

ცოტა ხანში რეკავს ტელეფონი. ნინიკო მასწავლებელმა ეტყობა ბევრი იფიქრა, როგორ გამოვეყვანე სახლიდან და სიტყვა მოამზადა:

-ირინე, მესმის რომ ავად ხარ, არ შეგიძლია, მაგრამ უნდა გაიხსენო, რა მსხვერპლს სწირავდნენ შენი ტოლი გოგო-ბიჭები, რომ შენ ბედნიერი ცხოვრება გქონოდა. გაიხსენე ოლეგ კოშევოისა და ზოია კოსმოდემიანსკაიას გმირობა. ადექი და წამოდი ღონისძიებაზე.

მეც ავდექი და წავედი.

 


ხუმრობენ ხარაგაულელები

რას გალახავთ, იმხელა თავი აქვსო

გვიამბობს ნიკოლოზ მაჭავარიანი:

ჩემი მომავალი მეუღლე, ქეთევანი, უნდა დამენიშნა. ქეთევანის ყველა ნათესავი მიცნობდა მისი 6 წლის ძმის, ონისეს, გარდა. ონისეს ეუბნებიან თურმე ბიძაშვილები, – შენ ხარ კაცი, შენმა დამ გაგზარდა და ახლა მაჭავარიანის ბიჭს მიჰყავსო. მოიფუზა თურმე ონისე. იხილე სრულად


ხუმრობენ ხარაგაულელები – გვიამბობს ბიჭიკო მაისურაძე

 

„მოხერხებული“ მაყურებელი

კონცერტი ვატარებთ კურორტ საირმეში. დილიდან გადაუღებლად წვიმს. სცენა და გასახდელები კაპიტალურადაა აგებული, ხოლო მაყურებელთა დარბაზი – „ბრიზენტით“ გადახურული დიდი კარავია. იხილე სრულად


რატომ არ მალაპარაკეს დედა – კურიოზებს გვიამბობს მამუკა ლომიძე

სტუდენტობისას, წლების მანძილზე, ვცხოვრობდი ჩემი მაესტროს – თენგიზ მუშკუდიანის იხილე სრულად